Kraamvisite: hoe lang, hoeveel per dag en tot wanneer?

Elke ouder googelt het een keer, meestal om drie uur ’s nachts: hoe lang hoort kraamvisite te blijven? En hoeveel bezoek is normaal? Het eerlijke antwoord is dat er geen regel is. Het geruststellende antwoord is dat er wel een norm is waar bijna niemand van opkijkt, en die mag je gewoon hardop zeggen.

Hoe lang: een halfuur

Dertig minuten. Dat is lang genoeg om de baby te bewonderen, een kop koffie te drinken en te horen hoe de bevalling ging. Het is kort genoeg om jullie niet leeg te zuigen. Bezoek dat drie kwartier blijft is prima; bezoek dat anderhalf uur blijft, is te lang, ook als het je beste vriendin is.

Het geheim is dat je de tijd vooraf noemt, niet tijdens. “Kom je woensdag om twee uur, dan hebben we tot half drie” voelt voor niemand als afwijzing. “Zo, wij gaan even rusten” na een uur voelt voor iedereen ongemakkelijk.

Hoeveel per dag: één, hooguit twee

Eén bezoekje per dag is ruim voldoende. Twee kan, als er een paar uur tussen zit. Drie is te veel, want dan is de hele dag bezoek en is er geen moment om samen op de bank te liggen. Tel de kraamverzorgende, de verloskundige en de hielprik mee: die komen ook.

• Ochtend: kraamzorg, controle, slapen. Geen bezoek.
• Begin van de middag: één bezoekje van een halfuur.
• Eind van de middag of vroege avond: eventueel een tweede, of eten dat wordt afgegeven.
• Avond: niemand. De nachten zijn al lang genoeg.

Vanaf wanneer: niet de eerste dagen

De eerste twee of drie dagen zijn van jullie. De borstvoeding of de fles moet op gang komen, het lijf van de moeder moet bijkomen, en jullie moeten elkaar in deze nieuwe rol leren kennen. Opa’s en oma’s mogen een uitzondering zijn, maar ook voor hen geldt: kort.

Tot wanneer: zolang jullie willen

Kraamvisite hoort bij de kraamweek, maar de kraamweek is geen harde grens. Veel ouders spreiden bezoek over drie of vier weken. Dat is fijn voor iedereen: de baby is wat wakkerder, jullie hebben wat meer slaap, en niemand hoeft zich in week één naar binnen te wringen. Een babyborrel na zes of acht weken vangt de rest op.

Zo zeg je het zonder ruzie

Het lastigste is niet de norm, maar het uitspreken. Drie dingen helpen. Eén: zeg het vóór de geboorte, dan is het geen reactie op iemand. Twee: zeg het als iets wat jullie nodig hebben, niet als iets wat de ander fout doet. Drie: geef mensen een alternatief. Wie niet in week één past, krijgt een moment in week drie.

Het allermakkelijkst is als de grens niet in een gesprek zit maar in een agenda. Zet open wanneer bezoek welkom is, in blokken van een halfuur, en laat mensen zelf kiezen. Dan hoef je nooit “nee” te zeggen. De agenda zegt het voor je.